Posty

Etiuda - plan plastyczny - październik

Obraz
temat: żywioł; przetworzenie tematu - żywioł ludzki, siła grupy, zjednoczenie materia: przedmiot - przezroczyste kubki, pomalowane symbolicznie w pionowe i poziome pasy - ostatecznie dwie drużyny kibiców. Finał: młody kibic śpiewa - rośnie nowe młode pokolenie.

taka oto refleksja

http://ninateka.pl/audio/milczenie-roslin-halina-poswiatowska co to znaczy być w treści. co to znaczy prowadzić temat. i nie naddawać tematu. czyli to co rozpoznajemy jako dojrzałe. warto przesłuchać. Mamy wyobrażenia o miłości.

Okamoto Hôichi - the master

Obraz
Okamoto Hôichi. I am writing about an extraordinary experience I have had with a pupper theater. Due to the fact that I am in Wroclaw I am getting to know new forms (new for me) of art. One of the professors (he says :by chance) showed us a performance by Mr Okamoto. The master pupeteer was suffering from cancer and his last performance was made into a (kind of) a documentary film.  It was his saying goodbye to the puppet he worked with all his life. It's difficult for me to say "puppet", because it was like watching another human being with him on the stage. His proficiency in leading the puppet was unbelievable, but no words can describe what I felt. (Perhaps it's me who lacks the right "language" to describe it). The division between the real and the artificial emphsizes the ontological value of the artwork (a masterpiece). It opens up area for discussion of life and death, of what values in life...  The real (the puppeteer) will die eventu...

subtelnosc czyli nowa jakosc

cdn. dotyczy to prob terroryzmu. Musze przyznac - chce isc po bandzie. a z drugiej strony ucze sie subtelnosci - np. kiedy "ona" mówi o tym czego by seksualnie chciała. Swietnie to rozbawia. Drugi akt jest nasza perelka. Tylko wymaga precyzji rytmicznej. Ja sie bawie swietnie. Pieknie aktorzy sie trzymaja zalozen i rozwijaja to!

zmarł Gene Wilder

Dwa dni temu (29 sierpnia). Dopiero natrafiłem na tę wiadomość. To była taka inspiracja. Całe dzieciństwo spędziłem oglądając filmy z nim. Może ktoś z ciekawości je zobaczy - Woman in red, Young Frankenstein, See no evil, hear no evil, i Blazing Saddles (z Harrisonem Fordem, kongenialny film). Oprócz tego był aktorem teatralnym. Ciekawe podejście do grania humoru. Sam twierdzi, że uczył się 18 lat.  Gra na serio (powiedzmy) - usta nie zdradzają humoru, on dokonuje przeskalowania. https://www.youtube.com/watch?v=yH97lImrr0Q https://www.youtube.com/watch?v=-8aJ96O0-_M

Terror w próbach (6) - akt 2

Tak jak myślałem akt II jest zdecydowanie prostszy w prowadzeniu. Ujednoliciliśmy tekst pod jeden konflikt. Dość ciekawie się to przedstawia charakterologicznie - on znudzony, nie wie po co tam jest, jest perwersyjny, ale tez zagubiony - stawiam na to, że on ma gorzej niż ona. I ona - perwersyjna, ale wkurzająca, i histeryczna - fakt, że gra to facet tylko wzmacnia komizm i "wygładza" przegięcia aktorskie (aktor puszcza oko do widza - przecież jestem mężczyzną, dlatego tak gram). Aktorzy się świetnie pilnują. Już na pierwszej próbie czuję, że pogłębili koncept przez grę. Sytuacyjnie jest to nieskomplikowane, ale różnorodne i nieoczywiste. Bardzo dużo dobrej precyzji.  Jutro zrobimy cały ten akt w obrazku.  Trzeci akt też banalnie prosty wydaje mi się. Rozkręciliśmy się. Pod koniec września premiera, ale najpierw przedpremiera, żeby sprawdzić założenia. 

Rocznica Rapsodycznego

75 lat temu powstał Teatr Rapsodyczny - 22 sierpnia 1941 roku w Krakowie. Z powodów oczywistych był to teatr działający w konspiracji, którego pierwszym założeniem było szerzyć polską literaturę w czasach trudnych. Z tego co pamiętam Mieczysław Kotlarczyk już wcześniej wypracował sobie ideę działania teatru, więc spotkanie 22 sierpnia tylko oficjalnie uruchamiało i cementowało grupę ludzi, którzy mieli być pierwszym zespołem (Danuta Michałowska, Krystyna Dębowska, Halina Królikiewicz, Tadeusz Kwiatkowski, i Karol Wojtyła). Teatr na początku działalności wystawiał spektakle w mieszkaniu prywatnym. Nie były to inscenizacje (w sensie pełnowymiarowych spektakli we współczesnym rozumieniu - z chodzącymi aktorami, grającymi rekwizytymi, scenografią) lecz skromne można by powiedzieć recytacje, często z maskami. Pierwszym spektaklem zrealizowanym przez Rapsodyków był "Król - Duch" Słowackiego (od którego powstała nazwa - od rapsodów "Króla - Ducha"). Powszechnie przyjęł...